fbpx

Update
Update
ในเวลาที่เกิดปัญหาขึ้นกับลูก และเรารู้เป็นคนสุดท้าย เรามักถามลูกว่า " ทำไมมีอะไรไม่บอก " " เวลามีปัญหา ทำไมไม่ยอมปรึกษา " " เห็นหัวเราบ้างมั้ย เวลาทำอะไรทำไมไม่คิด หรือมาบอกกันบ้าง " แต่ในมุมกลับกัน ทำไมเราถึงไม่ถามตัวเองว่า แล้วเราฟังเขามากพอที่จะทำให้เขากล้าปรึกษา หรือบอกเรื่องทุกข์ใจของเขาให้เรารับฟังรึเปล่า.... บางที เราอาจแค่ "ได้ยิน" ว่าเขาจะพูดอะไร แต่เราไม่ได้กับ ฟัง ในสิ่งที่เขากำลังพูด เราไม่ได้เก็บเรื่องของลูก เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของความคิดเพื่อขบคิด และช่วยหาทางออก แต่เราแค่ได้ยิน และผ่านหูเราไป หรือบางครั้งอาจหลุดพูดอะไรออกไปด้วยการทำเพียงได้ยินคำเหล่านั้น อย่างคำว่า " ทำไมไม่อดทน " " เรื่องมันแค่นี้เอง " " จะเป็นจะตายอะไร เรื่องไม่ได้ใหญ่เลย " เห็นอะไรในคำเหล่านั้นที่เราได้พูดออกไปบ้างรึเปล่า...ทุกคำของเรา เราเอาตนเองเป็นที่ตั้งทั้งหมดว่าเรารู้สึกอะไร แต่...ไม่มีความรู้สึกของลูกเราเลยว่า ลูกรู้สึกอย่างไร ..... ปรับมุมเราเสียใหม่ ก่อนที่ปัญหาของลูก จะใหญ่เกินกว่าที่เราจะได้มีส่วนเข้าไปช่วยจัดการปัญหานั้น และอาจไม่มีโอกาสอีก ในตอนที่ลูกเลือกจะให้เราเข้ามาช่วยเหลือเป็นคนสุดท้าย ในตอนที่เขากำลังเผชิญกับปัญหา  
26 กรกฏาคม 2565

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

Allow All
Manage Consent Preferences
  • Always Active

Save