ความในใจของลูกคนแรกวัยเตาะแตะที่อยากบอกแม่ เมื่อคุณแม่กำลังท้องคนที่ 2

พอหลายคนรู้ว่าท้องคนที่ 2 ส่วนใหญ่จะบอกว่า เวลากำลังดีเลย ลูกคนแรกก็ขวบเกือบๆ 2 ขวบ พอเราคลอดคนที่ 2 คนแรกก็จะเข้าเรียนพอดี

มิติเวลาสำหรับผู้ใหญ่อาจใช่ แต่สำหรับเด็กวัยที่ยังอยากให้อุ้ม ให้วิ่งเล่นด้วย กระโดดทับพ่อแม่เล่น ตอนนี้อาจเป็นเวลาที่เร็วไป ที่แม่เค้าจะกลายเป็นผู้นั่งชมลูกอยู่ข้างๆ เล่นหนักๆด้วยไม่ได้ มีกิจกรรมอะไรก็ต้องปล่อยให้ลูกไปเล่นหรือทำกับคนอื่นแทนที่จะเป็นเรา

ส่วนตัวนั้น… จากความรู้สึกของแม่แบบเรา ก็สัมผัสได้เลยว่า ลูกคนแรกอาจมีอะไรบางอย่างที่อยากจะบอกเราว่าเขาต้องการอะไร และเชื่อว่าหลายๆ บ้านเองก็อาจต้องลองฟังเสียงของเขาบ้างใช่หรือเปล่า

ทำไมทุกคนถึงเอาแต่ห้าม แค่หนูอยากให้แม่อุ้ม

เวลาลูกวิ่งเข้าหา ทุกคนจะตะโกนพร้อมกันว่า ระวัง!!! แม่ท้องน้องอยู่ เดี๋ยวแม่เจ็บ แม่อุ้มไม่ได้

ซึ่งบางครั้งลูกก็ไม่เข้าใจ ทำไมจู่ๆ แม่ก็อุ้มเขาไม่ได้ และยังโดนกันไม่ให้เข้าไปใกล้อีก

และก็เป็นเราเอง ที่คุยกับลูกตลอด ว่า แม่ไม่สบาย แม่ไม่อุ้มหนูเพราะอุ้มไม่ไหว หนูตัวใหญ่ แต่จะไม่บอกว่า อุ้มไม่ได้เพราะมีน้องอยู่

ทำให้สุดท้าย ลูกก็ไปโหยหาอ้อมกอดจากคนอื่นๆ และเราเองก็สังเกตุเห็นได้ว่าเขาติดให้คนอื่นอุ้มมากๆ ทำให้คนในบ้านต้องผลักกันอุ้มเขาวนไป

 

ทำไมทุกคนถึงเอาแต่บอกว่าไม่ได้ แค่หนูอยากจะกระโดดกอดแม่

อยากจะเล่นกระโดดทับแม่ อยากจะเข้าไปกอดแม่เขาแรงๆ อยากเรียนรู้ทุกอย่างบนร่างกายแม่ แต่ก็ไม่ได้เพราะทุกคนจะห้ามทันที เพราะกลัวว่าแม่จะเจ็บ และน้องในท้องก็จะเจ็บไปด้วย

ก็ทำให้ลูกน้อยใจอยู่เหมือนกัน ที่ทำไมจู่ๆ จากที่เล่นด้วยได้ก็กลับไม่ได้แล้ว

และทำเหมือนมันผิดซะมากมาย

 

บอกลูกคนแรกว่าเขายังคงเป็นคนสำคัญเสมอ

พอเกิดระยะห่างระหว่างเราแม่ลูก ก็คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้พูดคุย และค่อยๆ ปรับให้ลูกได้รู้ว่า จริงๆ แล้วแม่ยังคงรักและต้องการที่จะอุ้มและเล่นกับเขาเสมอ

เราจะคุยเรื่องน้องกันตอนว่างๆ เย็นค่ำ ก่อนนอน เล่าเรื่องที่ลูกเคยอยู่ในท้องบ้าง ให้ลูกจุ๊บน้องในท้องบ้าง  และใช่ ลูกเลียนแบบด้วย เขาจุ๊บทั้งท้องของแม่ และพ่อ และยังเปิดท้องของตัวเองให้คนอื่นจุ๊บด้วย

เขาเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง แต่ที่แน่ๆ อาการของลูกที่ร้องขอให้อุ้มตลอดเวลาจากเรา จากคนรอบข้าง ยังคงมีอยู่ และไม่อาจหายไปได้ง่ายๆ

แต่เราก็เชื่อว่าเดี๋ยวลูกก็จะค่อยๆ โตขึ้น ปรับตัว และเข้าใจมากขึ้น

พอมีน้อง ที่เป็นตัวเป็นตน มาวิ่งเป็นเพื่อนกัน ลูกก็จะเปิดใจและเป็นผู้ใหญ่ได้เอง

ขอบคุณช้อมูล และเนื้อหาดีๆ จากแม่กิ๊ฟ คุณแม่ลูกสอง น้องอาโปและน้องอาร์ยาค่า

#arpott

#1y9m